Menu
بررسي تحولات سطح رفاه و توزیع درآمد خانوارهاي شهری و روستایی استان

بررسي تحولات سطح رفاه و توزیع درآمد خانوارهاي شهری و روستایی استان

نویسنده: SuperUser Account/چهارشنبه, 13 دی,1396/دسته ها: آخرین گزارش ها

رتبه بندی این مطلب:
بدون رتبه

خلاصه

بهبود توزیع درآمد، كاهش فقر و افزایش رفاه اقتصادی از مباحث مهم در اقتصاد و يكي از اهداف مهم دولت­‌هاي مختلف می­باشد. اهمیت این موارد به قدری است که عملکرد دولت و موفقیت یا عدم موفقیت برنامه­های اقتصادی آن تا حدودی زیادی به بهبود برابری درآمد و افزایش رفاه اقتصادی مردم بستگی دارد.

این گزارش به بررسي تحولات سطح رفاه و توزیع درآمد خانوارهاي شهری و روستایی استان فارس طی دوره ۹۳-۱۳۹۰ مي‌پردازد.

نتایج بررسی­ها نشان می­دهد متوسط هزینه واقعی مصرف کالاهای خوراکی و دخانی خانوارهاي شهری در استان در سال ۱۳۹۳ نسبت به دهه گذشته ۵۵ درصد کاهش یافته است. بررسی مصرف واقعی اقلام مهم خوراکی نیز نشان می­دهد در تمام اقلام عمده خوراکی مصرف واقعی کاهش پیدا کرده است. این در حالی است که متوسط هزینه واقعی مصرف کالاهای غیرخوراکی در سال ۱۳۹۳ نسبت به دهه گذشته تغییر چندانی نداشته و تنها ۷۹/۰ درصد افزایش یافته است. همچنین در بین اقلام عمده غیرخوراکی تنها مصرف واقعی کالاهای مسکن و بهداشت و درمان افزایش یافته است. با توجه به کاهش مصرف حقیقی کالاهای خوارکی و دخانی و ثبات نسبی در مصرف حقیقی کالاهای غیرخوراکی می­توان گفت رفاه خانوار شهری در استان فارس کاهش پیدا کرده است. در مورد خانوار روستایی نیز علاوه بر اینکه مصرف حقیقی کالاهای خوراکی و دخانی به اندازه ۶۲ درصد نسبت به دهه گذشته کاهش یافته، در تمام اقلام عمده خوراکی نیز کاهش مصرف حقیقی ایجاد شده است. علاوه بر این مصرف حقیقی کالاهای غیرخوراکی نیز ۲۸ درصد کاهش یافته است. بررسی مصرف حقیقی اقلام غیرخوراکی نیز نشان می­دهد تنها مصرف حقیقی بهداشت و درمان افزایش یافته است و در سایر اقلام غیرخوراکی کاهش مصرف حقیقی مشاهده مي‌شود. کاهش مصرف حقیقی هم در کالاهای خوراکی و هم در کالاهای غیرخوراکی نشان دهنده کاهش رفاه خانوار روستایی در استان می­باشد. همچنین بررسی­های مربوط به نسبت دهک­های هزینه­ای نشان می­دهد فاصله بین ثروتمندترین افراد و فقیرترین افراد در سال ۱۳۹۳ نسبت به یک دهه گذشته در مناطق شهری کاهش قابل ملاحظه­ای پیدا کرده و اندازه شاخص نسبت دهک آخر به دهک اول از ۷/۱۸ به ۶/۱۲ و شاخص نسبت دو دهک آخر به دو دهک اول نیز از ۲/۱۰ به ۴/۶ رسیده است. اما در مناطق روستایی تغییرات قابل توجهی ملاحظه نشده و اندازه شاخص نسبت دهک آخر به اول از ۱۰/۱۸ به ۳۴/۱۹ و شاخص نسبت دو دهک آخر به دو دهک اول از ۹۰/۱۰ به ۸۹/۱۰ رسیده است.

 بررسی ضریب جینی در مناطق شهری و روستایی استان نشان می­دهد در سال­های اخیر ضریب جینی در مناطق شهری نسبتا با ثبات بوده و تغییر چندانی نداشته و از ۳۹/۰ در سال ۱۳۸۹به ۳۶/۰ در سال ۱۳۹۴ رسیده  اما در مناطق روستایی کاهش پیدا کرده و از ۳۸/۰ در سال ۱۳۸۹ به ۲۹/۰ در سال ۱۳۹۴ رسیده است که این امر نشان دهنده بهبود توزیع درآمد در مناطق روستایی می­باشد. از طرف دیگر ضریب جینی در مناطق شهری عمدتا بیشتر از مناطق روستایی بوده است. لازم به ذكر است که پایین­تر بودن ضریب جینی در مناطق روستایی به منزله بهتر بودن وضعیت رفاهی در مناطق روستایی نیست و تنها نشان دهنده توزیع عادلانه‌تر درآمد در این مناطق می­باشد.

 

Print

تعداد نمایش ها (431)/نظرات (0)

فایل ها برای دانلود

x
دی ان ان